截樹
種樹當前軒,樹高柯葉繁。
惜哉遠山色,隱此蒙籠間。
一朝持斧斤,手自截其端。
萬葉落頭上,千峰來面前。
忽似決雲霧,豁達覩青天。
又如所念人,久別一款顏。
始有清風至,稍見飛鳥還。
開懷東南望,目遠心遼然。
人各有偏好,物莫能兩全。
豈不愛柔條,不如見青山。
More poems by 白居易
Original text from the imperial Quan Tang Shi, kept in the order of the book itself.
種樹當前軒,樹高柯葉繁。
惜哉遠山色,隱此蒙籠間。
一朝持斧斤,手自截其端。
萬葉落頭上,千峰來面前。
忽似決雲霧,豁達覩青天。
又如所念人,久別一款顏。
始有清風至,稍見飛鳥還。
開懷東南望,目遠心遼然。
人各有偏好,物莫能兩全。
豈不愛柔條,不如見青山。
Original text from the imperial Quan Tang Shi, kept in the order of the book itself.