古風 三十七
燕臣昔慟哭,五月飛秋霜。
庶女號蒼天,震風擊齊堂。
精誠有所感,造化爲悲傷。
而我竟何辜,遠身金殿傍。
浮雲蔽紫闥,白日難回光。
羣沙穢明珠,衆草凌孤芳。
古來共歎息,流淚空霑裳。
Original text from the imperial Quan Tang Shi, kept in the order of the book itself.
燕臣昔慟哭,五月飛秋霜。
庶女號蒼天,震風擊齊堂。
精誠有所感,造化爲悲傷。
而我竟何辜,遠身金殿傍。
浮雲蔽紫闥,白日難回光。
羣沙穢明珠,衆草凌孤芳。
古來共歎息,流淚空霑裳。
Original text from the imperial Quan Tang Shi, kept in the order of the book itself.