五弦行
美人爲我彈五弦,塵埃忽靜心悄然。
古刀幽磬初相觸,千珠貫斷落寒玉。
中曲又不喧,徘徊夜長月當軒。
如伴風流縈豔雪,更逐落花飄御園。
獨鳳寥寥有時隱,碧霄來下聽還近。
燕姬有恨楚客愁,言之不盡聲能盡。
末曲感我情,解幽釋結和樂生。
壯士有仇未得報,拔劍欲去憤已平。
夜寒酒多愁遽明。
Original text from the imperial Quan Tang Shi, kept in the order of the book itself.
美人爲我彈五弦,塵埃忽靜心悄然。
古刀幽磬初相觸,千珠貫斷落寒玉。
中曲又不喧,徘徊夜長月當軒。
如伴風流縈豔雪,更逐落花飄御園。
獨鳳寥寥有時隱,碧霄來下聽還近。
燕姬有恨楚客愁,言之不盡聲能盡。
末曲感我情,解幽釋結和樂生。
壯士有仇未得報,拔劍欲去憤已平。
夜寒酒多愁遽明。
Original text from the imperial Quan Tang Shi, kept in the order of the book itself.